Van de predikant

Pastorale zangers

De zielzorg is lange tijd voorbehouden geweest aan geestelijken. Maar niet alleen aan hen. Ook zangers hadden een hele eigen functie om mensen met hun liederen nabij te zijn, te raken, te troosten en herkenning te geven.

Dat zie je bij de psalmisten en bij andere liedschrijvers door de eeuwen heen. Dat zie je tegenwoordig nog steeds.

Ik noem iemand, bij wie ik dat pastorale sterk herken: Daniel Lohues.
Deze Drentse zanger hoorde ik onlangs in de Kleine Komedie in Amsterdam. Hij zingt in de streektaal. Soms denk je bij zijn teksten: als je ze vertaalt in het Nederlands vormen ze een aaneenschakeling van clichés, maar gezongen in het Drents raken ze je.

Lohues zingt over het leven, verwonderd over kleine dingen en soms ook nuchter: ’t Giet zoals ’t Giet. De dingen gaan zoals ze gaan. Naast het kwade komt ook weer het goede. Lohues heeft het pastorale van de bijbelschrijver Prediker.

In zijn optreden zit geen enkel cynisme, geen hoogdravendheid. Hij is prettig gewoon. In zijn teksten zit veel herkenning. Hij gaat als een zielzorger naast je staan en zingt over wat jij mee kunt maken: dat je wel eens bang bent, dat je niet moet opgeven, maar dapper verder gaan.

Het is door en door pastoraal, wat Daniel, ik zou haast zeggen: wat dominee Lohues zingt. Het mag voor mij alle aandacht krijgen Een voorbeeld:

Ie moeten niet bange wezen
veur hoe de wind soms stiet
Angst is mar veur eben,
spiet is veur altied
Wees mar nie benauwd,
ie zien ja wel hoe ‘t giet
Angst is mar veur eben,
spiet is veur altied

Donkere wolken botsen soms,
waor dan bliksem uut ontstiet
Mar laot joe niet beletten
deur de kans op groot verdriet
Haol joe mar nie in,
stort joe dapper in de stried
Angst is mar veur eben,
spiet is veur altied

Wie YouTube heeft raad ik aan te zoeken onder Lohues. Een bezoek aan een theater waar hij optreedt vind ik een belevenis.
En anders moeten we hem maar eens uitnodigen!

april 2012, J.G. de Bruijn